Oeganda
Door: Anke
Blijf op de hoogte en volg Anke
27 Januari 2013 | Oeganda, Jinja
We zijn woensdag de grens met Oeganda overgestoken. Twee dagen eerder dan voorzien vanwege onduidelijkheid over de exacte data van onze gorillapermits.
En met onze oude reisleider helaas, hij zou stoppen in Nairobi, maar baobab kon zo snel blijkbaar geen vervanger regelen.
Desondanks blijven we gelukkig enorm genieten hoor.
In Kenia hebben we nog Lake Nakuru NP bezocht en Eldoret, het marathonstadje, waar hardlopers de truck zowaar inhaalden. Dat kan wat zeggen over die hardlopers, maar wie deze blog al wat langer volgt, die weet dat het meer over onze truck zegt.
De mensen hier in Oeganda zijn gelijk weer een stuk hartelijker en opener dan in Kenia en het landschap is wel heel erg weelderig groen, dus we gaan vast regen krijgen. Maar tot nu toe een stralend zonnetje. In Jinja zaten we op een adrenalinecamping waar ik paradoxaal een rustdag nam. Dus deze keer niet raften, bungeejumpen of jetboaten of iets dergelijks. Wel nog met een gewoon rustig bootje naar de bronnen van de witte Nijl gevaren. Nu ja bronnen, hij stroomt er uit het Victoriameer en er bubbelt inderdaad ook nog wat omhoog. Maar toch had het ook iets speciaals omdat we de Nijl toch al van Cairo regelmatig als rode draad doorheen de hele reis tegenkwamen. Het voelt dan ook symbolisch om er nu op de helft van deze reis afscheid van te nemen en weer een nieuw hoofdstuk aan te gaan snijden.
Benieuwd wat we daarbij nog allemaal gaan meemaken.
Groetjes
Anke
En met onze oude reisleider helaas, hij zou stoppen in Nairobi, maar baobab kon zo snel blijkbaar geen vervanger regelen.
Desondanks blijven we gelukkig enorm genieten hoor.
In Kenia hebben we nog Lake Nakuru NP bezocht en Eldoret, het marathonstadje, waar hardlopers de truck zowaar inhaalden. Dat kan wat zeggen over die hardlopers, maar wie deze blog al wat langer volgt, die weet dat het meer over onze truck zegt.
De mensen hier in Oeganda zijn gelijk weer een stuk hartelijker en opener dan in Kenia en het landschap is wel heel erg weelderig groen, dus we gaan vast regen krijgen. Maar tot nu toe een stralend zonnetje. In Jinja zaten we op een adrenalinecamping waar ik paradoxaal een rustdag nam. Dus deze keer niet raften, bungeejumpen of jetboaten of iets dergelijks. Wel nog met een gewoon rustig bootje naar de bronnen van de witte Nijl gevaren. Nu ja bronnen, hij stroomt er uit het Victoriameer en er bubbelt inderdaad ook nog wat omhoog. Maar toch had het ook iets speciaals omdat we de Nijl toch al van Cairo regelmatig als rode draad doorheen de hele reis tegenkwamen. Het voelt dan ook symbolisch om er nu op de helft van deze reis afscheid van te nemen en weer een nieuw hoofdstuk aan te gaan snijden.
Benieuwd wat we daarbij nog allemaal gaan meemaken.
Groetjes
Anke
-
27 Januari 2013 - 14:27
Agathe Visser:
Hallo Anke, leuk weer wat van je te lezen. Wat een belevenissen allemaal daar. Wordt de reisleider nog wel vervangen of blijft hij? Het gaat toch wel hard hè, het is alweer eind januari en over twee maanden ben je alweer terug. Nou wij blijven hier wel op Bart passen hoor!! Genieten maar weer en tot je volgende blog, groetjes Agathe -
27 Januari 2013 - 17:35
Yvonne:
Hoi Anke, Oeganda wordt vast een van de hoogtepunten van jouw expeditie! Hopelijk is/wordt het allemaal goed geregeld met de permits en hoef je niet al te lang te lopen om de gorilla's te ontmoeten. Sterkte tijdens de tocht (zal je nodig hebben) en een onvergetelijke ervaring! Veel foto's maken hè! Ben benieuwd naar je verslag.
Groetjes,
Yvonne -
28 Januari 2013 - 15:56
Ben En Clementine:
Hallo Anke, erg leuk je belevenissen te volgen. Zeer benieuwd naar je Gorilla-tocht (én foto's): genieten!
Groetjes, Clementine
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
